BENİ ARAYANLARA VE BANA TERÖRSÜN DİYENLER! NE İSTİYORSUNUZ KÜRTLERDEN?

BENİ ARAYANLARA VE BANA TERÖRSÜN DİYENLER! NE İSTİYORSUNUZ KÜRTLERDEN?

Ne bu bitmeyen öfke? Ne bu dilden dile dolaşan nefret?

“Kürt aşağı, Kürt yukarı…” Her gün, her yerde aynı söylem, aynı zehirli dil.

Birileri çıkıp yüksek sesle konuşuyor: “Kürtçeyi istemeyiz.” “Biz Türkiye’yiz, başka dil istemeyiz.”

Peki soruyorum: Mesele İngilizce olunca neden kimsenin sesi çıkmıyor? Fransızca konuşulunca neden “cool” oluyor? Almanca tabelalar neden kimseyi rahatsız etmiyor?

Ama biri Kürtçe konuştuğunda… Bir anda hedef haline geliyor. Bir anda aşağılanıyor. Bir anda “öteki” ilan ediliyor.

Neden? Bu dil niye batıyor? Bu insanlar niye batıyor?

Bakın, ben bir Kürt’düm. Ve açık açık söylüyorum: Kürtçenin bu ülkeye ne zararı var, hâlâ anlayabilmiş değilim.

Bu topraklarda Kürt de var, Türk de var. Bu ülke tek bir dilden, tek bir renkten, tek bir kimlikten ibaret değil. Türkiye, farklılıklarıyla güçlüdür.

Sorun Kürtçe değil. Sorun dil değil. Sorun kimlik değil.

Sorun, tahammülsüzlük. Sorun, ayrımcılık. Sorun, yıllardır körüklenen ötekileştirme siyaseti.

Bir dili yasaklayarak birlik olmaz. Bir kimliği yok sayarak kardeşlik kurulmaz. Bir halkı hedef alarak bu ülkeye huzur gelmez.

Artık yeter. Bu nefret dili kime hizmet ediyor, iyi düşünün.

Çünkü bu ülke, birlikte yaşamak zorunda olanların değil, birlikte yaşamak isteyenlerin ülkesi olmalı.